Με δύο, ουσιαστικά, αλλαγές «πέρασε» το νομοσχέδιο για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας

Δημήτρης Μπαλής

Με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, πέρασε από το Βουλή το νομοσχέδιο εξυγίανσης των Ναυπηγείων Ελευσίνας, το οποίο, εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά, πρόκειται να επαναλειτουργήσει, ουσιαστικά, τα Ναυπηγεία, καθώς τα τελευταία χρόνια μόνο ελληνικά πολεμικά πλοία κατασκεύαζε.

Ως εκ τούτου, η βιωσιμότητα των Ναυπηγείων, η αποπληρωμή των δεδουλευμένων προς τους εργαζόμενους, η κάλυψη των χρεών, δεν θα μπορούσε να γίνει αν δεν υπήρχε ένα σχέδιο με προοπτική.

Μάλιστα, ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, ο οποίος για λογαριασμό της κυβέρνησης εξουσιοδοτήθηκε να κάνει όλες τις κινήσεις, χθες στη Βουλή, κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου, ανέλαβε το ρίσκο του εγχειρήματος.

«Έχω πλήρη συνείδηση και του προσωπικού πολιτικού ρίσκου που αναλαμβάνω σήμερα. Διότι ασφαλώς αν το σχέδιο αυτό δεν ευοδωθεί και δεν πάει καλά ως μόνος υπεύθυνος εγώ θα το χρεωθώ. Όμως από την άλλη, και αυτή είναι μία συμβουλή μου προς το Σώμα και τους συναδέλφους, εμείς που μπαίνουμε στην πολιτική δεν μπαίνουμε και δεν πρέπει να μπαίνουμε εάν φοβόμαστε να αναλαμβάνουμε ευθύνες. Όποιος φοβάται να αναλάβει ευθύνη δεν κάνει για Υπουργός, δεν κάνει για βουλευτής, δεν κάνει για πολιτικός. Στην πολιτική μπαίνουμε κάνοντας μεταξύ ημών και της κοινωνίας μία συμφωνία: ότι θα ασχοληθούμε με τα προβλήματα και των άλλων ανθρώπων και όχι μόνο με τα δικά μας προβλήματα. Και είναι αδύνατον να λύσεις τα προβλήματα των άλλων ανθρώπων εάν δεν πάρεις και τα δικά σου ρίσκα, εάν δεν πάρεις και τις δικές σου ευθύνες. Δέχομαι, λοιπόν, αυτό το ρίσκο, δίνω ψήφο εμπιστοσύνης στην ΟΝΕΧ και στο σχέδιο εξυγίανσης, είμαι υπερήφανος για ό,τι έγινε στη Σύρο και θα είμαι εξαιρετικά υπερήφανος όταν το δω αυτό να πραγματοποιείται και στην Ελευσίνα», είπε χαρακτηριστικά ο Αδωνις Γεωργιάδης.

Για να υπερψηφιστεί το νομοσχέδιο, χρειάστηκε να γίνουν ορισμένες αλλαγές, τις οποίες πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ και αποδέχθηκε ο υπουργός: πριν την υποβολή του σχεδίου εξυγίανσης να ενημερωθεί η Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής και να αναφερθεί στο άρθρο 2 ότι οι αποζημιώσεις στους εργαζομένους «να καταβληθούν εντός 120 ημερών από την οριστική και αμετάκλητη ημερομηνία των μεταβιβάσεων, οι απαιτήσεις των εργαζομένων».

Σημαντικό ρόλο στην επιτυχία του σχεδίου θα παίξει το Πολεμικό Ναυτικό και τα πλοία που θα κατασκευάσει, διότι μέσω αυτών των χρημάτων θα καταβάλλονται σταδιακά τα δεδουλευμένα ετών, των εργαζομένων.

Για την ιστορία, το νομοσχέδιο δεν ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25. Παρών δήλωσε η Ελληνική Λύση.

«Σήμερα ξεκινάμε τη διαδικασία  ενός ναυπηγείου που θα γίνει σπουδαίο, που θα διεκδικήσει μερίδιο από την ιδιωτική αγορά και θα πάρει και αμυντικά προγράμματα όχι ως πολιτική χάρη, αλλά γιατί θα τα αξίζει. Με τη διαφορά ότι από εδώ και μπρος όσα αμυντικά προγράμματα παίρνει, θα επιστρέφουν ένα ποσό στο Πολεμικό Ναυτικό για τα χρέη που έως σήμερα έχει δημιουργήσει αυτό το ναυπηγείο και τα οποία, αν το ναυπηγείο κλείσει σήμερα, απλώς διαγράφονται αυτόματα λόγω πτώχευσης. Άρα, το Πολεμικό Ναυτικό αντί να χάσει τα 140 εκατομμύρια και να μείνει με ένα ναυπηγείο που δεν λειτουργεί, φτιάχνει ένα ναυπηγείο, διασφαλίζει τα χρέη του και έχει και έναν χώρο για να μπορεί να κάνει τη δουλειά του και να δίνει και εγχώρια αμυντικά πρόγραμμα και όχι μόνο στο εξωτερικό. Είναι δηλαδή μία λύση που εφόσον όλοι δουλέψουμε σωστά, θα οδηγήσει τελικώς σε πολλαπλό όφελος για τον ελληνικό λαό, για την ελληνική οικονομία, για την περιοχή της Ελευσίνας και για τους εργαζόμενους εκεί», τόνισε ο Αδωνις Γεωργιάδης, επισημαίνοντας επίσης ότι: «Η αναγέννηση της ναυπηγικής βιομηχανίας είναι κρίσιμο στοίχημα για να μπορέσει η χώρα μας να γυρίσει σελίδα από τη μιζέρια των προηγούμενων δεκαετιών στη βιομηχανία. Η κυβέρνησή μας έχει ήδη κάνει πολλά βήματα στη βιομηχανία: έχουμε συστήσει το Εθνικό Συμβούλιο Βιομηχανίας, έχουμε φέρει μεγάλες επενδύσεις στη βιομηχανία, έχουμε πετύχει το 2021 το μεγαλύτερο ύψος βιομηχανικής παραγωγής από τη δεκαετία του ΄80 και έχουμε πετύχει το μεγαλύτερο σε ποσοστό ρεκόρ εξαγωγών από τη δεκαετία του ΄80. Οι ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις αναγκάζουν τις οικονομίες να στραφούν πάλι περισσότερο σε επιλογές αυτάρκειας».