Μια αξέχαστη βόλτα στη Ρώμη

Του Δημήτρη Μπαλή

Οσες φορές κι αν έχει πάει στη Ρώμη, κάτι από την «Αιώνια πόλη» θα έχει μείνει για να δεις την επόμενη φορά. Αλλωστε, είναι τόσα αυτά που μπορείς να βιώσεις στην ιταλική πρωτεύουσα, που κάθε στιγμή είναι μοναδική.

Με βροχή και λίγο κρύο, όπως τώρα που πήγα ή με ήλιο και ζέστη, μια βόλτα στη Ρώμη σε αποζημιώνει σε μέγιστο βαθμό. Εμεινα κοντά στο Βατικανό, το οποίο έχει επισκεφθεί κι άλλες φορές και σας προτείνω αν πάτε, να ανεβείτε ψηλά και να σταθείτε πίσω από τον Χριστό και τους 12 Αποστόλους για να θαυμάσετε την πόλη τα πόδια σας με τον Τίβερη μπροστά σας. Αλλά και να κατεβείτε στο θησαυροφυλάκιο και στους τάφους, όπου κάθε Πάπας έχει τη δική του θέση.

Πέρασα και πάλι από το Καπιτώλιο, με τα ιχνήλατα άρματα και έριξα ξανά το βλέμμα μου απέναντι, στο μπαλκόνι που έβγαζε ο Μουσολίνι τους λόγους τους. Τι ιστορίες κι αυτές. Τι έχει ζήσει η ανθρωπότητα.

Συνεχίζοντας, έχοντας δεξιά μου την παλιά πόλη, ό,τι έμεινε δηλαδή από την φωτιά του Νέρωνα, που κατέκαψε την ίδια του την πόλη σε μια κρίση παραλογισμού, ατενίζεις μπροστά το επιβλητικό Κολοσέο. Πέρασα στα ενδότερα κι ανέβηκα τα ψηλότερα σημεία, προκειμένου να δω καλύτερα τη διάταξη του χώρου, τα υπόγεια διαμερίσματα όπου περίμεναν οι μονομάχοι τη σειρά τους και –όπως σε ταινία- φαντάστηκα την κίνηση που έκαναν οι θεατές, με τον αντίχειρα προς τα πάνω για να δοθεί χάρη από τον αυτοκράτορα σε αυτόν που βρισκόταν σε αδυναμία ή με τον αντίχειρα προς τα κάτω για να τον θανατώσει ο μονομάχος που κράδαινε το ακόντιο και το σπαθί από πάνω του. Και βέβαια, τις στιγμές που τα λιοντάρια αναλάμβαναν αυτόν τον ρόλο…

Λογικά, ένα τέτοιο μνημείο, με τόσους θανάτους, δεν θα έπρεπε να ήταν μνημείο θαυμασμού. Όμως, όπως και τόσα άλλα, σαν το Αουσβιτς –ωστόσο με πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα- δεν θα ήταν επισκέψιμα. Η ιστορία, όμως, έχει γραφτεί και γράφεται καθημερινά, αρκεί να μην επαναλαμβάνονται τα λάθη του παρελθόντος. Προτείνω λοιπόν να πάτε στο Κολοσέο και να νιώσετε όπως ένιωσα και εγώ.

Κατεβαίνοντας, μια βόλτα δίπλα, στην αρχαία αγορά (κάτι σαν τη Ρωμαϊκή αγορά της Αθήνας), μπορείς να δεις επιβλητικά κτίρια που διατηρούνται και άλλα που μόνο κίονες και προσόψεις παραμένουν στη θέση τους. Φανταστείτε ότι όλη η εμπορική ζωή της Ρώμης, εκεί έδινε παλμό. Αξίζει να μάθετε περισσότερα από έναν ξεναγό ή αν αγοράσετε κάποιο βιβλίο.

Κι επειδή η βόλτα σου ανοίγει την όρεξη, προτείνω ένα εξαιρετικό εστιατόριο, ακριβώς μπροστά στο Κολοσέο, το Propaganda. Δοκιμάστε τη ρωμαϊκή κουζίνα με το αυγό, το τηγανισμένο κουνουπίδι, την οποιαδήποτε πάστα (ζυμαρικό) σας πουν (όλα είναι υπέροχα και κυρίως al dente – όχι παραβρασμένα). Αν θέλετε κλείνετε με κρέας ή ψάρι και βέβαια λίγο κρασί ταιριάζει για την περίσταση.

Για το βράδυ, αν μείνετε κοντά στο Βατικανό όπως εγώ στο ΝH Leonardo da Vinci, υπάρχει ένα ακόμη θαυμάσιο εστιατόριο με εξαιρετική διακόσμηση, το Miva. Μην φοβηθείτε αν σας κατεβάσουν στο υπόγειο, διότι ούτε καν θα νιώσετε σαν σε… κατακόμβες, με την υπέροχη ατμόσφαιρα. Απίστευτα εύγεστο φαγητό με «τόσο όσο» πρέπει σάλτα στα ζυμαρικά και κρασί να το πιεις στο… ποτήρι.

Καλό ταξίδι να επιλέξετε τη Ρώμη για την επόμενη βόλτα σας.