Ο αστροναύτης που οδήγησε ηλεκτρικό όχημα στο Φεγγάρι και ηλεκτρικό στη Γη (video)

Δημήτρης Μπαλής

Λίγοι έχουν πατήσει το πόδι τους στη Σελήνη κι ακόμα λιγότεροι έχουν οδηγήσει ένα σεληνιακό όχημα.

Ο πρώην αστροναύτης Charles “Charlie” Duke, και αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, αποτελεί μια ξεχωριστή φιγούρα.

Ηταν ο πιλότος του Lunar Module στο Apollo 16, όντας το δέκατο άτομο που πήγε στο φεγγάρι και ένα από τα έξι άτομα που βίωσε το Lunar Roving Vehicle (LRV) στην επιφάνεια της Σελήνης – ένα από τα πιο προηγμένα, καινοτόμα ηλεκτρικά οχήματα. Και όμως, μέχρι πρόσφατα, δεν είχε οδηγήσει ηλεκτρικό αυτοκίνητο στη γη. Για να σηματοδοτήσει την 50ή επέτειο των πρώτων προσσεληνώσεων LRV στην σεληνιακή επιφάνεια, βρέθηκε στο τιμόνι της Porsche Taycan.

Ο στρατηγός Charlie Duke, 85 ετών σήμερα, ήταν σημαίνουσα προσωπικότητα στο πρόγραμμα Apollo της NASA. Είναι η φωνή που ακούτε να μιλάει ο Άρμστρονγκ όταν πάτησε με το Eagle στη Σελήνη, για τα πρώτα, διάσημα βήμα, κάτι που έκανε και ο ίδιος ο Duke τρία χρόνια αργότερα, όταν πάτησε με το Orion στην τοποθεσία Cayley Plains. Αυτός και ο συνάδελφος αστροναύτης James Young, θα περάσουν πάνω από 70 ώρες στην σεληνιακή επιφάνεια, πραγματοποιώντας πολλές ερευνητικές αποστολές και εκτενή αξιολόγηση του LRV, ή Lunar Roving Vehicle.

«Κατά τη γνώμη μου, το rover ήταν το πρώτο πραγματικά αξιόπιστο και ανθεκτικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο», λέει ο Duke σήμερα. «Είχε δύο μπαταρίες και περίπου 100 αμπερώρες ισχύος. Κάθε τροχός είχε τη δική του ανεξάρτητη ανάρτηση και τα ελαστικά ήταν κατασκευασμένα από σύρμα, το οποίο νόμιζα ότι ήταν τρελό στην αρχή. Αλλά κάποιος είχε μια έξυπνη ιδέα, επειδή τα ελαστικά από σύρμα θα έδιναν πολύ καλή πρόσφυση.»

Ο Ιούλιος 2021 σηματοδοτεί 50 χρόνια από τότε που το πρώτο LRV οδηγήθηκε στο φεγγάρι. Το LRV αναπτύχθηκε σε μόλις 17 μήνες και ζύγιζε μόλις 210 κιλά. «Πάνω στη Σελήνη το αυτοκίνητο ζύγιζε μόνο 80 κιλά, αλλά θα κουβαλούσε 1200 κιλά. Το περιστρέψαμε, σηκώσαμε τα καθίσματα, το τροφοδοτήσαμε και φύγαμε. Πριν έρθει το rover, 400 μέτρα ήταν ίσως το όριο του περπατήματος. Αλλά με το rover μπορούσαμε να πάμε 6 ή 7 χιλιόμετρα από το σημείο προσγείωσης και αυτό βοήθησε στην επανάσταση της σεληνιακής εξερεύνησης καθώς πήραμε δείγματα από όλα αυτά τα μέρη».

Το LRV είχε 3 μέτρα μήκος και άλλο τόσο πλάτος. Βασίστηκε σε ένα σωληνοειδές πλαίσιο αλουμινίου στο οποίο ήταν προσαρτημένη ανάρτηση διπλού ψαλιδιού πάνω από τις ράβδους στρέψης μπροστά και πίσω, έχοντας 36 εκ. απόσταση από το έδαφος. Οι δε συρμάτινοι τροχοί, επικαλυμμένοι με μοτίβο πέλματος από τιτάνιο, κινούνταν ανεξάρτητα από τέσσερις ηλεκτροκινητήρες 0,25hp και ελέγχονταν από ένα χειριστήριο και όχι από ένα συμβατικό τιμόνι.

Συνολικά, ο Duke και ο Young κάλυψαν πάνω από 26 χιλιόμετρα με το LRV τους, ταξιδεύοντας σε απόσταση 4,5 χιλιομέτρων.

«Δεν νομίζω ότι χρησιμοποιήσαμε ούτε τη μισή μπαταρία κατά τη διάρκεια της τριήμερης παραμονής μας εκεί. Ήταν εξαιρετικά αξιόπιστο όχημα και νομίζω ότι ακόμα και σήμερα, αν επιστρέφαμε με δύο μπαταρίες, θα μπορούσαμε να το ενεργοποιήσουμε ξανά. Πάντα έλεγα, αν θέλεις ένα αυτοκίνητο 8 εκατομμυρίων δολαρίων με μια μπαταρία, μπορώ να σου πω πού να πάρεις ένα.»