Οδηγούμε το πετρελαιοκίνητο DS 4 1.5 BlueHDi – 130hp

Δημήτρης Μπαλής

Όταν μας συστήθηκε η DS, το 2009, και παρουσίασε το DS3 ως μια παραλλαγή του Citroen C3, έδειξε ότι έρχεται για να κάνει τη διαφορά στον γαλλικό όμιλο PSA Peugeot Citroen.

Με πιο εκλεπτυσμένο σχέδιο, έξω και μέσα και πιο σπορτίφ στήσιμο της ανάρτησης, ήταν, πράγματι, μια πιο φρέσκια πρόταση.

Ωστόσο, ο προορισμός της DS, στη νέα της εποχή, καθώς την είχαμε γνωρίσει με εκδόσεις που έγραψαν ιστορία, όπως ο «βάτραχος» τη δεκαετία του 60 και του 70, ήταν να πάει το πράγμα παραπέρα.

Τα επόμενα μοντέλα της DS, άρχισαν να εμπεριέχουν πολυτελή χαρακτηριστικά στην καμπίνα, και με αρκετά πιο εκκεντρικό σχέδιο σαφώς ξεχωρίζουν στον όμιλο Stellantis, πλέον, αφού PSA και Fiat ενώθηκαν εις σάρκα μια.

Πριν αναφερθώ στο DS4 που οδήγησα, επισημαίνω ότι με τη DS η Stellantis έκανε το πρώτο βήμα προς την ηλεκτροκίνηση, με μοντέλα plug-in hybrid αλλά και αμιγώς ηλεκτρικά.

Το νέο DS 4, έρχεται να πλασαριστεί στα DS 7 Crossback, DS 3 Crossback και DS 9, τη ναυαρχίδα της μάρκας, ως ένα μοντέλο που συνδυάζει τη φόρμα ενός SUV και ενός coupe hatchback. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα μοντέλο που κάνει κλικ στο μάτι, με 4,40 μ. μήκος, 1,87 μ. πλάτος και 1,47 μ. ύψος, που σε συνδυασμό με τους μεγάλους τροχούς 17 ιντσών, παραπέμπει σε Crossover.

Με λεπτά, LED φωτιστικά, επιβλητική, κυψελοειδή μάσκα με το λαμπερό σήμα της μάρκας, περίτεχνα φωτιστικά ημέρας, που κατεβαίνουν χαμηλά στην ποδιά και πτυχές στο καπό, η μπροστινή όψη σε κερδίζει αμέσως.

Στο πλάι, νεύρα υπάρχουν και στις πόρτες, που δημιουργούν ένα οπτικό Χ και τα προστατευτικά χαμηλά στις πόρτες, μαζί με τα σπόιλερ και τη λεπτή αεροτομή, όλα σε σκούρο χρώμα, κάνουν την αντίθεση.

Πάντως, αυτό που ξεχωρίζει είναι ότι όταν πατάς τον διακόπτη για να ξεκλειδώσει το αυτοκίνητο, ξεπετάγονται οι λαβές, οι οποίες μετά καλύπτονται, βοηθώντας στην αεροδυναμική.

Εξίσου όμορφη και η καμπίνα, με δέρμα στην ταπετσαρία, σπορ καθίσματα μπροστά, μαλακά σε υφή πλαστικά στο ταμπλό, δερμάτινο τιμόνι με επίπεδο κάτω τμήμα, διακόπτες αφής, λεπτούς αεραγωγούς, ψηφιακό πίνακα οργάνων 7 ιντσών που εμφανίζει τις πληροφορίες σε 8 χρώματα, και οθόνη αφής 10 ιντσών, για το σύστημα ενημέρωσης / ψυχαγωγίας.

Για τη συνδεσιμότητα υπάρχουν θύρες USB, ενώ θα βρούμε και θέση για την επαγωγική φόρτιση του smartphone, εφόσον είναι συμβατό.

Μη ψάχνετε για λεβιέ ταχυτήτων, διότι έχει αντικατασταθεί από διακόπτη στο 8άρι κιβώτιο, ενώ διακόπτης υπάρχει και για τα τρία προγράμματα οδήγησης, ανάλογα το στυλ.

Με 2,68 μέτρα μεταξόνιο, η άνεση είναι υποδειγματική, ακόμα και για τρίτο επιβάτη πίσω, με τα 430 λίτρα του χώρου αποσκευών να είναι ιδιαίτερα επαρκή για ταξίδι.

Η έκδοση που οδήγησα ήταν πετρελαιοκίνητη, που αποδεικνύει γιατί το πετρέλαιο έχει ζωή μπροστά του, παρά την τάση της ηλεκτροκίνησης. Το 4κύλινδρο μοτέρ των 1.5lt με τους 130 ίππους, αποδεικνύεται ζωηρό με τα 300 Nm ροπής, και οι αλλαγές στο κιβώτιο είναι σχετικά ανεπαίσθητες. Πιο έντονες γίνονται αν θέλεις να αλλάξεις σχέσεις με το χέρι, χρησιμοποιώντας τα paddles πίσω από το τιμόνι. Τότε, θα δεις ότι αλλάζουν οι στροφές, αλλά θα τσιμπήσει σε κατανάλωση. Χρειάζεται όμως να το δοκιμάσεις, για να διαπιστώσεις τη διαφορά και ειδικά αν το συνδυάσεις με το Sport πρόγραμμα, που είναι για πιο δυναμική οδήγηση. Στο πρόγραμμα Eco θα κινηθείς με βάση τη χαμηλή κατανάλωση και ενδείκνυται στην πόλη, ενώ γενικά στο πρόγραμμα Normal κινείσαι φυσιολογικά, μεταξύ των δύο άλλων προγραμμάτων.

Ο ημιάκαμπτος άξονας πίσω, δε δείχνει σκληράδα και χρησιμοποιήθηκε περισσότερο για να αφήσει χώρο στην καμπίνα, με την ανάρτηση να συμπεριφέρεται ιδανικά στις στροφές.

Η ηχομόνωση βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο, όπως αρμόζει σε premium μοντέλο, ενώ ο εξοπλισμός είναι κάτι παραπάνω από πλήρης, τόσο σε άνεση όσο και σε ασφάλεια και συστήματα υποστήριξης οδηγού.

Καταλήγοντας, με κατανάλωση που θα ξεφύγει λίγο πάνω από τα 5,5 λίτρα στα 100 χλμ., τα χιλιόμετρα που βγάζει το γεμάτο ρεζερβουάρ είναι απίστευτα, σε βαθμό που να σκέφτεσαι ότι είναι η μόνη σου επιλογή, αν κάνεις πολλά ταξίδια. Διότι το πετρέλαιο, με αυτούς τους όρους, θα κάνουμε χρόνια να το ξεχάσουμε. Εκτός κι αν μας το επιβάλλουν.