Οι Οικολόγοι ΠΡΑΣΙΝΟΙ για τους αγριόχοιρους…

Δεν θα περίμενα διαφορετική αντίδραση από τους Οικολόγους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ, στην την ανάκληση της απόφασης του Δασαρχείου Πεντέλης για θανάτωση, μέσω κυνηγιού, κοπαδιών αγριόχοιρων που έχουν εμφανιστεί στην περιοχή.
Θα περίμενα, τουλάχιστον, να έχουν τη δική τους αντιπρόταση στη ραγδαία εξάπλωση των αγριόχοιρων, οι οποίοι εμφανίζονται ακόμα και μέσα στις πόλεις και όχι μόνο στα χωριά.
Αντ’ αυτού, η ανακοίνωση των Οικολόγων ΠΡΑΣΙΝΩΝ είναι λακωνική, λέγοντας απλά ότι «η διαχείριση ζητημάτων, όπως ο υπερπληθυσμός αγριογούρουνων, κοντά σε αστικές και αγροτικές περιοχές απαιτούν προσεκτικά και μελετημένα μέτρα, που δεν μπορεί να βασίζονται στην ανεξέλεγκτη θανάτωση των ζώων.»
Μάλιστα, και ποια είναι η πρότασή τους, ώστε να συζητηθεί και εφόσον κριθεί αποτελεσματική, να ισχύσει;
Το να διαφωνείς εξαρχής, δεν αποτελεί θέση και μάλιστα πολιτική.
Ας ρωτήσουν τους αγρότες στα χωριά τι αντιμετωπίζουν καθημερινά. Που τα περιβόλια τους καταστρέφονται, που η παραγωγή τους είναι στο έλεος του… αγριόχοιρου. Που ψάχνουν να βρουν χίλιους τρόπους να τα προστατέψουν.
Εχω προσωπική εμπειρία από τα αγριογούρουνα, όπως τα λέμε. Μέσα στο χωριό μου, απογευματάκι. Εχουν κατέβει στα σπίτια. Πολλαπλασιάζονται με απίστευτο ρυθμό και οι ομάδες των κυνηγών, στην κυνηγητική περίοδο, δεν μπορούν να θανατώσουν παραπάνω αριθμό. Κατά συνέπεια, η θα πρέπει να μεγαλώσει η περίοδος του κυνηγιού ή θα πρέπει να βρεθεί άλλος τρόπος θανάτωσης, ώστε να περιοριστεί ο πληθυσμός τους, χωρίς να κινδυνεύει το είδος, διότι όλα τα ζώα χρειάζονται για την ισορροπία στη φύση.
Εφόσον «βασική θέση των Οικολόγων ΠΡΑΣΙΝΩΝ είναι ότι το κυνήγι δεν μπορεί να αποτελεί μέσο διαχείρισης της άγριας πανίδας», ας μας πουν ποια θεωρούν ότι είναι η ενδεδειγμένη λύση.
Τολμώ, επίσης, να επισημάνω, την αδυναμία των ΔΑΣΑΡΧΕΙΩΝ να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, ότι μόνο στη διαχείριση των αγριόχοιρων, αλλά και στη διαχείριση του δασικών εκτάσεων, μεγάλος αριθμός των οποίων είναι χέρσα χωράφια που εγκαταλείφθηκαν από ανθρώπους που πήγαν μετανάστες στο εξωτερικό ή άλλους που αδυνατούσαν να τα καλλιεργήσουν. Κι εκεί έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης η πολιτεία, με τους δήμους και τις περιφέρειες.
.



