Πόσο άλλαξαν η ζωή και οι συνήθειές μας με την πανδημία
Δημήτρης Μπαλής
Πόσο ανθεκτικοί γίναμε στην προσπάθειά μας να βρούμε τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων μας; Πόσο γρήγορα προσαρμοστήκαμε σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, με την πανδημία του κορονοϊού; Πόσο αλλάξαμε συνήθειες και την ίδια μας τη ζωή;
Πολλές απαντήσεις σε διάφορα τέτοια ερωτήματα, βρίσκουμε στην 9η ετήσια έκδοση Looking Further with Ford Trends, σε παγκόσμια έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 14 χώρες.
Το 69% των ερωτηθέντων δήλωσε συγκλονισμένο από τις ανατρεπτικές αλλαγές σε όλο τον κόσμο. Το 53% απάντησε ότι η προσαρμογή στις αλλαγές κατά τη διάρκεια της πανδημίας «ήταν δυσκολότερη από όσο είχα φανταστεί», ενώ το 47% δήλωσε ότι ήταν «ευκολότερη από όσο είχα φανταστεί». Για τις νεότερες γενιές, ήταν δυσκολότερο συγκριτικά με τις μεγαλύτερες ηλικίες: το 63% της Γενιάς Ζ (διάδοχοι των millennials, γεννηθέντες μετά το 1996), ανέφερε ότι η προσαρμογή ήταν δυσκολότερη από όσο είχε φανταστεί, έναντι του 42% της γενιάς Baby Boomers (γεννηθέντες μεταξύ 1946-1964) που απάντησε το ίδιο.
Η Έκθεση Τάσεων της Ford για το 202, εξετάζει τα μεταβαλλόμενα μοτίβα στη συμπεριφορά και τη νοοτροπία των καταναλωτών σε όλο τον κόσμο για να βοηθήσει τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να κατανοήσουν πώς αυτές οι αλλαγές θα επηρεάσουν τον κόσμο μας το 2021, αλλά και στο απώτερο μέλλον. Ανάμεσα στις άλλες τάσεις που ανέδειξε η έρευνα είναι:
Πίεση: Σε όλο τον κόσμο, το άγχος βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο – κάτι που τροφοδοτείται από το φόβο της μόλυνσης από τον COVID-19 και τις ανησυχίες για τις επιπτώσεις της πανδημίας στις κοινότητες, την εργασία, την εκπαίδευση και άλλους τομείς. Το 63% των ενηλίκων σε όλο τον κόσμο δηλώνει πιο αγχωμένο συγκριτικά με ένα χρόνο πριν, ενώ 4 στους 5 δηλώνουν ότι πρέπει να φροντίζουν καλύτερα τη συναισθηματική και ψυχική ευεξία τους. Έχοντας συνειδητοποιήσει τις επιπτώσεις τις πανδημίας στην πνευματική υγεία, οι άνθρωποι ανακαλύπτουν καινοτόμους τρόπους για να αντέχουν και να επικοινωνούν.
Ώρα για απόδραση: Το ερώτημα «τι μέρα είναι;» έχει αρχίσει να γίνεται κλισέ καθώς τα διακριτά όρια μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής εξαφανίζονται. Για να καταπολεμήσουν τη μονοτονία της πανδημίας και τους περιορισμούς του σπιτιού, οι καταναλωτές αναζητούν νέους τρόπους απόδρασης – και πολλοί βρίσκουν καταφύγιο στα οχήματά τους. Περισσότεροι από 1 στους 4 ενήλικες σε όλο τον κόσμο που διαθέτουν ένα όχημα, παραδέχονται ότι το χρησιμοποιούν για να χαλαρώνουν. Σχεδόν 1 στους 5 δηλώνει ότι χρησιμοποιεί το αυτοκίνητό του ως ησυχαστήριο. Και το 17% δηλώνει ότι το χρησιμοποιεί ως χώρο εργασίας.
Συντροφικότητα: Η πανδημία ανέδειξε την ανάγκη των καταναλωτών για συντροφιά και επαναπροσδιόρισε την έννοια της οικογένειας. Η μοναξιά έχει εξαπλωθεί σε όλο τον πλανήτη – 1 στους 2 δηλώνει ότι αισθάνεται συχνά μοναξιά. Αυτό είναι κάτι που οι νεότερες γενιές νιώθουν πιο έντονα: οι εκπρόσωποι της Γενιάς Ζ που υποφέρουν συνήθως από μοναξιά είναι διπλάσιοι από τους λεγόμενους Baby Boomers (64% έναντι 34%). Ως αποτέλεσμα, πολλοί είναι εκείνοι που εξετάζουν την αλλαγή τόπου κατοικίας, την επιστροφή στην οικογενειακή εστία καθώς και την αναζήτηση συντροφιάς με νέους τρόπους – μέσω διαδικτύου ή εκτός αυτού.
Κοινωνικό χάσμα: Σε όσο τον κόσμο, η ψαλίδα της ανισότητας και της αδικίας μεγαλώνει – κυρίως καθώς η πανδημία έχει δυσανάλογες επιπτώσεις σε κοινότητες χαμηλού εισοδήματος, εθνικές μειονότητες και στο γυναικείο πληθυσμό. Καθώς οι καταναλωτές συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο αυτό το κοινωνικό χάσμα, οι μάρκες λειτουργούν ως ακτιβιστές και επιχειρηματίες. Το 76% των ενηλίκων παγκοσμίως προσδοκά από τις μάρκες να τοποθετηθούν πάνω σε κοινωνικά θέματα – και το 75% πιστεύει ότι οι μάρκες σήμερα προσπαθούν να πράξουν το σωστό.
Εμπειρία αγοράς: Εν μέσω της πανδημίας, ο τρόπος αγοράς και αναζήτησης προϊόντων έχει αλλάξει. Μεγάλες και μικρές εταιρείες προσαρμόζονται με τρομερή ταχύτητα – και πολλοί καταναλωτές ενστερνίζονται και απολαμβάνουν τη νέα κανονικότητα. Το 75% των ενηλίκων δηλώνει ικανοποιημένο από τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες έχουν βελτιώσει την εμπειρία της αγοράς, από τότε που ξεκίνησε η πανδημία – ενώ το 41% δεν επιθυμεί επιστροφή στη συμβατική, προ COVID-19 διαδικασία αγοράς προϊόντων
Παράκαμψη της κυκλοφορίας: Η πανδημία μπορεί να δίνει την αίσθηση ότι τα πάντα είναι μπλοκαρισμένα, ωστόσο δεν έχουμε μείνει στάσιμοι καθώς τα μέσα προσωπικής μετακίνησης γνωρίζουν άνθηση. Οι πωλήσεις ποδηλάτων έχουν εκτοξευθεί και πολλές πόλεις έχουν δημιουργήσει ειδική λωρίδα στους δρόμους για ποδηλάτες. Οι πωλήσεις των αυτοκινήτων έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, καθώς οι άνθρωποι αναζητούν προστασία, γνωρίζοντας ότι μπορούν να ελέγχουν το περιβάλλον τους. Και ο έξυπνος πολεοδομικός σχεδιασμός επιταχύνει τις εξελίξεις για την υλοποίηση της πλήρως αυτόνομης οδήγησης. Το 67% των ενηλίκων σε όλο τον κόσμο, εμφανίζεται αισιόδοξο για το μέλλον των αυτόνομων οχημάτων και το 68% των γονιών θα προτιμούσε το παιδί του να κινείται με ένα αυτόνομο όχημα παρά να ταξιδεύει δίπλα σε έναν άγνωστο οδηγό.
Διατήρηση της βιωσιμότητας: Τις πρώτες ημέρες της πανδημίας, η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα φάνηκε να είναι η θετική πλευρά στην παγκόσμια απαγόρευση κυκλοφορίας, αλλά αυτή η αισιοδοξία γρήγορα υποχώρησε καθώς ο κόσμος γρήγορα κατέφυγε στα πλαστικά και λοιπά αναλώσιμα προϊόντα – καθιστώντας σαφές ότι άλλο να είσαι βιώσιμος και άλλα να παραμένεις βιώσιμος. Οι νεότερες γενιές είναι ιδιαίτερα προβληματισμένες: το 46% της Γενιάς Ζ σε όλο τον κόσμο δηλώνει ότι η πανδημία μας έχει κάνει πιο σπάταλους – και το 47% πιστεύει ότι μακροπρόθεσμα, η πανδημία θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
